|
| Oma's geur | ||
|
Ik geloof dat vele goede herinneringen aan oma en opa hebben... Ik heb het ook, alleen heb ik mijn opa veel te kort gekend. Geuren kunnen het verleden levend maken. Nou heb ik liever geen herinneringen van vroeger, maar er zijn er toch wel enkele waar ik nog wel goede herinneringen aan heb. Ik kwam graag bij mijn oma, want ze kon zo mooi vertellen over vroeger toen ze nog jong was. Ik vroeg me wel eens af of het haar pijn deed om over vroeger te praten, want vaak zag ik een traantje over haar wang rollen. Mijn opa was net overleden en ik kon duidelijk zien dat ze hem miste.  Het gekke was dat het ook zo heerlijk en vertrouwd stil bij haar was, op twee dingen na. Dat was de kanarie Pietje (kanarie zijn gedoemd om altijd zo te heten) en dat was haar dressoir klok die zo mooi sloeg elk half uur. Het enige waar ik bang voor was, was naar de wc gaan. De wc was in de donkere muffe souterrain waar menig rat woonde. Ik heb er nog steeds een trauma van. Maar er was ook iets bij mijn oma.... wat zo vertrouwd was. Ik kwam daar wel eens en dan rook je het petroleumstel, want gas was veel te duur, en op dat petroleumstel stond een pan met erwtensoep, hachee of draadjesvlees. En vooral die laatste twee gaf een heerlijk gevoel van huiselijkheid, iets knus en het rook ook zo lekker. Mijn moeder kon dat niet, die had dat knusse huiselijke gevoel niet. Mijn oma kwam te overlijden en ik ben haar nog steeds dankbaar voor die fijne maar veel te korte tijd met haar. Maar nu vele jaren later, heb ik die specifieke geur van oma weer gevonden, want ik noemde het altijd oma's geur. Alleen in een modern jasje, want een petroleumstel stonk niet alleen, maar was ook brandgevaarlijk, alleen wisten we het toen niet. We hadden meer van die gevaarlijke dingen in huis zoals een kolenkachel. Gevaarlijk maar oh zo knus waar je in de winter gezellig omheen zat. Maar dankzij de slowcooker is oma's geur er weer. En net zoals bij haar op het petroleumstel ging ik met de slowcooker acht uur draadjesvlees garen. Gelukkig heb ik in een schriftje haar recept nog en ja… het is ook oma's smaak. Sentimenteel? Noem het maar zoals je het wilt… Ik noem het oma’s geur. |
||
